دوشنبه هفته پیش یک اتفاق بسیار خوب و البته تعجب بر انگیز در صدا و سیما رخ داد و آن پخش یک برنامه مستقل برای پیگیری مسئله چهار دیپلمات ربوده شده در لبنان با حضور حميد داوودآبادي محقق و پژوهشگر دفاع مقدس و نویسنده کتاب کمین جولای ۸۲ در برنامه راز شبکه ۴ بود.
بسیار خوب از آن جهت که در یک برنامه زنده به ابعاد مختلف این پرونده رسیدگی شد و تعجب بر انگیز به خاطر اینکه رسانه ملی ما یاد این عزیزان کرد و در زمانی غیر از ۱۴ تیر به این موضوع پرداخته شد که جای بسی خوشحالی دارد.
اگر بخواهیم در یک نگاه کوتاه به بحث های مطرح شده در این برنامه بپردازیم باید گفت که حمید داوود آبادی توانست صحبت های خود را به صورت کامل و خیلی منسجم و مستدل که قبلا قسمتی از آنها را در گفتگو با فارس گفته بود را در این برنامه و آن هم به صورت زنده بیان کند.
اما نکته قابل توجه در این برنامه آنجا بود که داوود آبادی در بخشی از جواب به سوال نادر طالب زاده مبنی بر اینكه ما در مورد حاج احمد در سطح بين المللي چه كرديم؟ گفت: كميتهاي كه به دستور آقاي احمدينژاد تشكيل شده بود، من را دعوت كرد، گفتم دو سه راه حل ساده دارم و ميتوانم يك ماهه پرونده را ببندم، اما بايد ظرفيت دستگاه ديپلماسي پاي كار بيايد. من نمي توانم بروم لبنان يقه كسي را كه وزير است بگيرم ولي سيستم ديپلماسي بايد ورود و سؤال كند.
واقعا برای من جای تعجب داشت که حمید داوود آبادی ادعا می کند که می تواند یک ماهه پرونده را ببندد و مسئولین پرونده ها در همه دولت ها طی این ۲۸ سال نتوانستند.
با توجه به ادعای فوق دو سوال به ذهن خطور می کند: اولا چرا پرونده ای که با یک ماه می شود آن را بست ۲۸ سال طول کشیده؟ و هنوز هم نکته موثقی که بتوان به آن اعتماد کرد به دست نیامده
و ثانیا چرا دستگاه دیپلماسی ایران و روسای جمهور ایران به خصوص دکتر احمدی نژاد از فردی که ادعا می کند یک ماهه می تواند پرونده راببندد درخواست نمی کند که با اختیارات کامل و تام، مسئولیت پیگیری پرونده را به او بسپارد؟ و چرا حداقل به پیشنهاد های او توجه نمی شود؟ و اگر توجه شده و نتیجه نداده چرا بیان نمیشود؟
فلذا با ذکر مطالب فوق به ریس جمهور و دستگاه دیپلماسی کشور پیشنهاد می شود که کمیته ای بسیجی شامل رفقای حاج احمد و خانواده چهار دیپلمات با مسئولیت حمید داوود آبادی تشکیل شود تا هر چه زودتر نقطه های کور این پرونده روشن شود.