به گزارش سردار بی نشان خانواده کاظم اخوان، خبرنگار خبرگزاری جمهوری اسلامی همراه حاج احمد متوسلیان در واکنش به اظهارنظرها و اتفاقات اخیر، دلنوشته‌ای را در اختیار خبرگزاری تسنیم  قرار دادند که مشروح آن را در ادامه بخوانید:

درست جناب آقای احسان حسنی در سی و هشتمین سالگرد ربوده شدن برادرمان کاظم اخوان خبرنگار خبرگزاری جممهوری اسلامی و دیپلمات‌های ایرانی حاج احمد متوسلیان، تقی رستگارمقدم و سیدمحسن موسوی در لبنان یک بار دیگر نشان داد که اخوان بودن فقط به نام خانوادگی نیست.

احسان حسنی مسئول سازمان هنری رسانه‌ای اوج، حمید داودآبادی روزنامه‌نگار محقق و پژوهشگر دفاع مقدس و نادر طالب‌زاده مستند‌ساز و کارگردان انقلابی اندیشه‌ورز نیز اخوان ما هستند که در حق برادران مظلوم خود کم نگذاشته و حق برادری را به واقع به جا آورده‌اند که اگر بگوییم احسان، حمید و نادر تنها کسانی نبودند که در سی و هشت سال گذشته سرنوشت نامعلوم برادران خود را مطالبه کردند اما تأثیرگذارترین این افراد بوده‌اند و در این راه زحمات زیادی را به جان پذیرفتند.

خوب می‌دانیم برادر حمید با چه خون دلی کتاب‌های کمین جوالای، راز احمد، و سی و هفت سال را نوشت و چاپ کرد و اگر همت عالی احسان عزیز نبود هیچگاه فیلم نگار بی‌خبر و ایستاده در غبار اجازه ساخت و پخش پیدا نمی‌کرد و نادر که در برنامه‌های رسانه‌ای خود پیوسته در حال رمزگشایی از پرونده چهار شهروند ایرانی بوده استف برخود لازم می‌دانیم سپاس فراوان را تقدیم یکایک آنان نماییم که مرهون تلاشهای خستگی‌ناپذیر این عزیزان هستیم چرا که سرنوشت دیپلمات‌های ربوده شده ایرانی را در این چهار دهه با طرح سؤال و یا حتی چالش به دور از هرگونه مصلحت‌نگری و عافیت‌طلبی مورد توجه قرار داده و با شجاعت حقایق را برملاء کرده‌اند، توفیق آنان را از خداوند بزرگ خواهانیم.

اعلام پیدا شدن پیراهن خونین یوسف و در آوردن او از چاه فراموشی طبیعی بود که مورد انکار و اعتراض قرار گیرد احسان به درستی با جملاتی کلیدی مطالبی را در یادداشت خود مطرح کرد که حرف دل ما در تمام این سالها بود و مکرر نوشتیم و گفتیم اما کسی به آن گوش نکرد و اهمیت نداد ما نیز انسانی هستیم تو هم چیزی بگو چشم و دلت گوش و زبان دارد.

احسان جان درونم شرحه شرحه است سخن از زبان ما می‌گویی، آنچه را که خیلی‌ها از آن در تمام سی و هشت سال گذشته خبر داشتند، اما بنا بر مصالحی که نمی‌دانیم چیست و هیچگاه حتی به جهت انسانی این حق را نیافتیم بدانیم که چه کسانی و چرا سرنوشتی خیلی دور و خیلی نزدیک برای آنان رقم زده‌اند، از بی‌خبری ما و ملت بزرگ ایران چی به آنها می‌رسد، چرا نباید بدانیم بر عزیرانمان چه گذشته است، حکایت از چه کنم که سینه سینه مالامال درد است اما مرهمی نیست. سالهاست از خویشتن خویش جدا شده‌ایم. کاظم تو هر چه دیر بیایی هنوز برای ما زود است اما نمی‌دانم روز آمدنت چه روزی خواهد بود اما بوی پیراهن یوسف می‌آید و دیدار نزدیک است. سالهای سخت با این روزگار برزخی‌ ساخته‌ایم، تا ید بیضایی به در آید و به پنهان‌کاری، عدم صداقت و صراحت پیان دهد.

دیری است که از روی دل آرای تو دوریم

محتاج بیان نیست ه مشتاق حضوریم

زین قصه پر غصه عجب نیست شکستن

هرچند که با حوصله‌ی سنگ صبوریم (سایه)

مشهدالرضا - خانواده کاظم اخوان

به گزارش سردار بی نشان به نقل از خبرگزاری فارس، حمید داود آبادی با حضور در برنامه صبحگاهی شبکه تهران به موشکافی درخصوص ادعاهای مطرح شده در خصوص پرونده حاج احمد متوسلیان و همرزمانش پرداخت.

حمید داودآبادی نویسنده و پژوهشگر دفاع مقدس در برنامه صبحگاهی «یک روز تازه» که از شبکه ۵ سیما پخش شد درخصوص ماجرای چند روز اخیر و اظهارات جدید حول پرونده حاج احمد متوسلیان گفت: بنده در اسفند ۹۷ در مراسمی خدمت سردار سلیمانی رسیدم و این اتفاق گره گشای پرونده حاج احمد بعد از ۳۷ سال برای من بود. به حاج قاسم عرض کردم بنده ۲۵ سال روی پرونده حاج احمد متوسلیان کار کردم. حاج قاسم فرمودند طی این تحقیقات به چه چیزی رسیدی که بنده عرض کردم که حاج احمد و همرزمانش همان روز  شهید شدند و حاج قاسم نیز تاکید فرمودند بله هر ۴ نفر همان شب شهید شدند.

وی در ادامه متذکر شد: تا چه زمانی میخواهیم این مسئله را مانند استخوان لای زخم نگه داریم. هر اطلاعات سری بعد از 38 سال به نوعی اطلاعات سوخته محسوب می شود؛ چه اصراری بر این هست که مسئولان امر پرونده 4 دیپلمات را مسکوت نگه دارند.

داود آبادی در ادامه با اشاره به شهادت حاج احمد متوسلیان اظهار داشت: سوال من اینجاست که آیا آرزوی حاج احمد شهادت بود یا 38 سال اسارت و شکنجه به دست صهونیست ها!؟ برخی ها از روی خودخواهی حاج احمد را برای خودشان زنده میخواهند و به نوعی ایشان را مصادره می کنند.

وی در ادامه افزود: بنده 25 سال کار تبلیغاتی کرده ام و تا امروز حتی یک سند دال بر زنده بودن حاج احمد متوسلیان و همرزمانش در دست نیست. در 38 سال گذشته حتی یک پرونده هم در اینترپل، دستگاه قضائی ایران و لبنان و سفارت ایران در لبنان تشکیل نشده است!

این پژوهشگر دفاع مقدس در پایان با انتقاد از بیانیه وزارت امور خارجه درخصوص پرونده حاج احمد متوسلیان خاطر نشان کرد: هرسال وزارت خارجه فقط بیانیه می‌دهد، امسال هم گاف داد و بیانیه سال گذشته را منتشر کرد! هر سال همان حرف های تکراری را می گویند. هر سال می گویند کمیته حقیقت یاب در خصوص این پرونده تشکیل داده می شود ولی دیگر چه زمانی می‌خواهد این اتفاق بیفتد وقتی 38 سال گذشته است.

به گزارش سردار بی نشان به نقل از خبرآنلاین، فرمانده لشکرمحمدرسول‌الله (ص) دردوران دفاع مقدس از برخی شبهات ایجاد شده در خصوص رابطه محسن رضایی و حاج احمد متوسلیان انتقاد کرد.

سردار محمد اسماعیل کوثری، فرمانده لشکرمحمدرسول‌الله (ص) دردوران دفاع مقدس اظهار داشت: این روزها برخی افراد که به دنبال مطامع و مقاصد سیاسیِ خاص، هستند با القاء شبهه در مورد روابط آقا محسن و حاج احمد متوسلیان، آن را دستاویز منافع سیاسی خود قرار داده‌اند.

بنده به عنوان کسی که سالیان دراز در لشکر حضرت رسول (ص)، افتخار خدمتگزاری و مسئولیت داشته‌ام، عرض می‌کنم که حاج احمد متوسلیان، بقدری مورد توجه و عنایت و علاقه آقا محسن بود که آقا محسن شخصاً با شهید بروجردی صحبت کرد و او را قانع کرد که متوسلیان را از غرب آزاد کند تا برادر محسن بتواند حاج احمد را به فرماندهی تیپ حضرت رسول (ص) منصوب نماید و من شاهد بودم که این روابط برادرانه و صمیمانه، تا آخرین روزها و تا زمان اسارت حاج احمد، ادامه داشت.

نه فقط روابط برادر محسن و حاج احمد، بلکه روابط ما فرماندهان لشکرها و قرارگاه‌ها با یکدیگر و با آقا محسن، یک رابطه معنوی، عاطفی و برادرانه بود که تحت فرماندهی حضرت امام(ره)، در فضای معنوی جبهه‌ها شکل گرفته بود و نظیر آن را در سایر عرصه‌ها کمتر می‌توان یافت.

به گزارش سردار بی نشان به نقل از خبرگزاری تسنیم، چهاردهم تیر سال 1361، اتومبیل هیئت نمایندگی دیپلماتیک کشور حین ورود به شهر بیروت و به‌هنگام عبور از پست ایست و بازرسی توسط مزدوران حزب فالانژ لبنان متوقف شده و چهار سرنشین خودروی مزبور با وجود مصونیت دیپلماتیک، توسط آدم‌ربایان دست‌نشانده رژیم تروریستی به‌گروگان گرفته شدند. در این آدم‌ربایی سردار احمد متوسلیان وابسته نظامی سفارت ایران در بیروت، سید محسن موسوی کاردار سفارت ایران در بیروت، تقی رستگار مقدم کارمند سفارت ایران و کاظم اخوان عکاس خبرگزاری جمهوری اسلامی به‌اسارت درآمدند و طی اخباری رسمی و غیررسمی بعداً تحویل رژیم صهیونیستی داده شدند. دقایقی بعد از ربوده شدن احمد متوسلیان و همراهانش، رادیو اسرائیل اعلام می‌کند: ژنرال احمد متوسلیان، طراح عملیات فتح المبین و بیت المقدس، در پست بازرسی «برباره» به‌اسارت گرفته شد.

سید رائد موسوی تنها فرزند جاویدالأثر سید محسن موسوی در سال 61 و هنگام ربوده شدن پدر دو ساله بود. او که مدت‌هاست به‌عنوان دبیرکل انجمن حمایت از دیپلمات‌های ربوده‌شده ایرانی در جریان جزئیات پرونده حقوقی و پیگیری‌های سیاسی و بین‌المللی این چهار دیپلمات بوده است در گفت‌وگو با تسنیم، نکاتی را درباره شایعات مطرح شده درباره تأیید شهادت دیپلمات‌ها عنوان می‌کند. مشروح این مصاحبه در ادامه می‌آید:

* تسنیم: باز هم در سالگرد ربایش چهار دیپلمات ایرانی شایعاتی در مورد اطلاعات جدید از سرنوشت آنان، در رسانه‌ها پخش شده است. نظر شما درباره نقل‌های جدید در مورد شهادت احمد متوسلیان و یارانش چیست؟

بله یک فضای رسانه‌ای مبتنی بر حدس و گمان شکل گرفته و بزرگنمایی شده است. واقعیت این است که اتفاق جدیدی نیفتاده روایتی که عنوان شده روایت عیسی ایوبی است که یک روایت نامعتبر است و روی آن مانور داده شده است.

عیسی ایوبی یکی از روزنامه­‌نگاران از روزنامه الدیار از حزب سوری ــ قومی لبنانی و معاون شبکه جهانی وولتر است که ادعا کرده در زمان بازداشت دیپلمات­‌های ایرانی با 4 دیپلمات در زندان بوده است. او با طرح جزئیاتی از روزهای بازداشتش می‌گوید با دیپلمات‌های ایرانی مدتی در یک سلول بوده است. آن‌ها در معرفی خود گفته‌اند که "ما دیپلمات‌های ایرانی هستیم و در ایست و بازرسی فالانژها ما را ربودند".

بعد از یک هفته نگهبانان کیسه‌هایی را روی سر ما کشیده و دست ما را بستند. ما را یک به یک سوار جیپ کردندو بعد از طی مسیری مجبورمان کردند کنار صخره‌های نزدیک دریا بایستیم. ناگهان صدای تیر گلوله‌هایی را شنیدیم که شلیک شد. حس کردم جنازه افرادی کنارم روی زمین افتاد اما گلوله‌ای به من نخورده بود. بعد از دقایقی من را به زندان زیرزمینی برگرداندند. آن موقع اواخر ژانویه 1983 بود.»

روایت‌هایی دال بر شهادت دیپلمات‌های ربوده شده داریم ولی در میان سناریوهای مطرح شده روایت عیسی ایوبی که مبتنی بر این مسئله است که "دیپلمات‌ها را در ساحل مدیترانه تیرباران کردند"، از جمله روایت‌های منطقی ماجرا نیست و تناقضات بسیاری دارد. من با عیسی ایوبی چند سال پیش ملاقات کرده‌ام و با هم مفصل صحبت کردیم. متأسفانه صحبت‌های ایشان با هیچ‌کدام از اسناد و مدارک و روایات دیگر تطابق ندارد.

* تسنیم: آنچه باعث شده ماجرای نقل شده از طرف عیسی ایوبی مجدداً مطرح شود، برداشت‌های مختلف از محتوای یک یادداشت بود. از واکنش‌ها به این موضوع بگویید. 

آقای احسان محمد حسنی مدیر سازمان اوج، یک متن معمولی را در زمینه سالروز ربایش این چهار دیپلمات ایرانی نوشتند و در آن یکسری احتمالات را مطرح کردند و گفتند اگر چنین احتمالاتی مطرح است باید بررسی شود و به نتیجه برسد. منتها بعد از انتشار یادداشت ایشان، محتوایش یک کلاغ و چهل کلاغ و تبدیل به اخباری از پیدا شدن پیکر شده است که دیگر انگار فردا قرار است پیکرهای چهار دیپلمات به کشور بیاید و حالا باید خود را بر اساس آن برای مراسم استقبال آماده کنیم! در حالی که چنین نیست. یک نوشته با یک برداشت هنری از اتفاقات پیش آمده به شایعاتی رسیده و کلاً به موضوع دیگری تبدیل شده است. من دیدم حتی این خبر به رسانه‌های لبنان هم رسیده است و آنان در رابطه با این موضوع صحبت می‌کنند. متأسفانه موجی که خودمان ایجاد کردیم برای ایجاد یک مطالبه حالا دارد ما را نیز با خود می‌برد و غرق می‌کند.

* تسنیم: شما کدام احتمال را در مورد سرنوشت دیپلمات‌های ربوده شده قوی‌تر می‌دانید؟

به عنوان یکی از کسانی که بیشتر از سایرین روی مستندات پرونده دیپلمات‌های ربوده شده کار کرده‌ام، می‌گویم در میان احتمالات بررسی شده ما دو نوع سناریو محتمل داریم که به نسبت مابقی قابل اتکاتر است. یکی اینکه چهار دیپلمات ربوده شده به فلسطین اشغالی منتقل شده‌ و در اسارت به سر می‌برند و سناریوی دیگر این که در همان مرحله نخست دستگیری شهید شده‌اند. چنانچه توانسته باشند روز اول اسارت را به روز دوم برسانند تا کنون کشته نشده‌اند مگر آنکه در اسارت به مرگ طبیعی از دنیا رفته باشند.

هر چند در مذاکرات گروگان‌ها در سال 2008 میلادی برای تبادل اسرای لبنان و رژیم صهیونستی، اسرائیل گزارشی را به سازمان ملل داد و عنوان کرد که این افراد کشته شده‌اند و تحقیقات رسمی بین‌المللی بر این اساس پایان یافت اما اگر بخواهیم تحلیلی را در مورد شهادت دیپلمات‌ها صحیح بدانیم فقط شهادت در روز نخست اسارت پذیرفته است که آن هم بر مبنای درگیری با فالانژهای اسیر کننده است، آن هم برای رهایی از اسارت که منجر به شهادت افراد شده است.

* تسنیم: چرا به غیر از درگیری در روز نخست بقیه احتمالات شهادت را مردود می‌دانید؟

به هیچ وجه اعدام و کشتن این افراد کاری عقلانی و منطقی نبوده است. از روز دوم ربودن حاج احمد و یارانش، پیگیری‌ها و فضای رسانه این‌قدر سنگین شد که اگر کسی هم به اهمیت مسئله واقف نبوده، دیگر فهمیده که این افراد چه قیمتی دارند. بنابراین اعدام آنان طی چند ماه بعد از اسارت فرضیه بی اساس است. این موضوع در پیوست قضیه شهادت مطرح می‌شود که افرادی که منجر به درگیری و شهادت دیپلمات‌ها در روز اول شده‌اند توبیخ شده‌اند زیرا برگ برنده مهمی را از بین بردند پس این‌چنین نیست که اسرائیل با کشتن این افراد، برگ برنده خود را بسوزاند.

من با دو نفر از اسرای لبنانی که در سال 2008 آزاد شدند صحبت کردم که به نقل از اسرای فلسطینی می‌گفتند چنین افرادی را در زندان دیده‌اند. مسائل مشابه این زیاد است و همگی آنان قابل اتکاست. هرچند این‌ها شواهد است و هیچ کدام مدرک نیست. اما باید سناریوها را کنار هم چید تا بتوان فهمید کدام‌یک به واقعیت نزدیک‌تر است.

* تسنیم: رئیس سازمان اوج مطالبه‌ای درخصوص تفحص مناطقی را مطرح کرد. نظر شما در این باره چیست؟

آقای محمد حسنی عنوان کرده‌اند که: «سپاه و حزب الله، نقطۀ مورد نظر تدفین این افراد را با دقّت و سرعت، تفحص کنند و چنانچه بقایای پیکرهای مطهرشان کشف شد، با آزمایش DNA، طی بیانیه‌ای حقیقت را با مردم در میان بگذارند.» چنانچه فرضیه شهادت دیپلمات‌ها را در نظر بگیریم، تفحص کردن این مناطق کار خوبی است که ما خانواده‌ها نیز مخالف آن نیستیم و آن را چندبار هم مطرح کرده‌ایم تا اگر ستاد تفحص شهدا در این کار تخصص دارند بر اساس مدارک و شواهد به انجام آن اقدام کنند.

بالأخره یکی از مراحل پیگیری پرونده هم همین موضوع است که اگر 10 یا 20 درصد احتمال شهادت را درست بدانیم باید کار تفحص برای کشف پیکر صورت بگیرد. ارگانی که مسئول این کار است و تخصص و زمینه انجام تفحص پیکر شهدا را دارد، باید مناطق مورد اشاره را تفحص کند. دو یا سه محل هست که با در نظر گرفتن فرضیه شهادت دیپلمات‌ها به عنوان محل دفن آنان مطرح می‌شود. با تفحص این مناطق باید شواهدی پیدا شود.اگر قرار است کار تفحص انجام شود، باید به دور از محیط رسانه‌ای و در یک فضای کاملاً تخصصی انجام شود. چند سال پیش هم احتمالی بر پیدا شدن پیکرها مطرح شده بود که از ما اعضای خانواده نمونه DNA گرفتند اما جواب آزمایش منفی بود.

* تسنیم: وضعیت خانواده چهار دیپلمات ایرانی با پخش شایعات چگونه است؟

شنیده ام حال مادر احمد متوسلیان چندان مساعد نیست. چون از وقتی این شایعات مطرح شد، همسایه‌ها برای عرض تسلیت به منزل آنان مراجعه کرده‌اند. به همین دلیل در شرایط بدی قرار گرفته است. بستگان ما نیز تماس می‌گیرند و اشک می‌ریزند و موضوع را جویا می‌شوند. من با همه خانواده‌های این چهار دیپلمات در ارتباطم و دیده‌ام که چه فشار عصبی سنگینی به همه خانواده‌ها خصوصاً خانواده حاج احمد متوسلیان آمده است. اگر چنین شایعه‌ای درست بود حتماً نیاز به طی کردن مقدماتی مثل گرفتن آزمایش DNA از خانواده‌ها داشت نه اینکه بدون اطلاع قبلی گفته شود. پخش این شایعات ظلم به خانواده‌ها است.

* تسنیم: چرا در برخی رسانه‌ها و فضای مجازی به چنین شایعاتی دامن زده شده است؟

گویی یک شبکه رسانه‌ای این شایعه را بزرگنمایی می‌کند و نمی‌دانم چه منطقی پشت آن بوده است. برخی با مطرح کردن این شایعات می‌گویند که عده‌ای از زنده بودن دیپلمات‌ها سود می‌برند. یا عنوان می‌کنند از زنده بودن آن‌ها برای رسمیت دادن به اقدام رژیم صهیونیستی استفاده می‌شود. کاش این موضوعات باعث می‌شد که ماجرا به مطالبه همیشگی از رژیم صهیونیستی تبدیل شود. اما کدام یک از مسئولین تراز اول ما حتی یک بار در یک محفل بین‌المللی عنوان کرده است که ما از اسرائیل چنین مطالباتی داریم؟ متأسفانه این موضوع باعث شده تا عده‌ای سعی دارند با این بهانه‌ها دهان کسانی را که دلایلی بر زنده بودن این چهار دیپلمات دارند ببندند.

* تسنیم: مسئولین هم واکنشی نسبت به این اخبار داشته‌اند؟

بعضی از مراجع عالی رتبه نظام که در این پرونده امنیتی جمهوری اسلامی مسئولیت دارند، خودشان در تماس با من و یا اعضای خانواده‌ها علت داستان این شایعات را جویا شدند. که این خود نشان از بی اساس بودن آن دارد وقتی خود دستگاه‌های مسئول اظهار بی‌اطلاعی می‌کنند. افکار عمومی نسبت به مسئله سرنوشت دیپلمات‌های ربوده شده حساس است و هر خبری در رابطه با چهار دیپلمات واکنش آن‌ها را برمی‌انگیزد. هرچند این شایعه بی‌اساس بوده است اما امیدواریم عاملی باشد برای پیگیری و تعیین تکلیف وضعیت چهار دیپلمات ربوده شده.

* تسنیم: ظاهراً رهبر معظم انقلاب همیشه نگاه دیگری را نسبت به مسئله داشته‌اند.

حضرت آقا هیچگاه از لفظ شهید برای این چهار دیپلمات استفاده نکردند. در سخنرانی عمومی عنوان جاویدنشان را برای حاج احمد به کار بردند و در جلسات خصوصی هم همیشه تأکید بر پیگیری پرونده این چهار دیپلمات داشته‌اند. حتی یک بار هم بحث شهادت را مطرح نکردند.

به گزارش سردار بی نشان به نقل از روابط عمومی برنامه «سلام صبح بخیر»، نادر طالب‌زاده مستندساز و پژوهشگر با حضور در برنامه صبحگاهی شبکه سوم سیما درباره ادعاهای مطرح شده درباره شهادت احمد متوسلیان و یادداشت احسان محمد حسنی مسئول سازمان هنری رسانه‌ای اوج در مورد مطالبه وضعیت حاج احمد متوسلیان گفت: مطلب احسان محمد حسنی در خصوص حاج احمد متوسلیان کاملاً درست و دقیق است چرا که این اتفاق افتاده است و شواهدی نیز ناظر بر این اتفاق موجود است. سوال من این است که چرا هر زمان که حرفی از تفحص و بررسی در مکانی که شاهدان و کارشناسان، مدعی دفن احمد متوسلیان در آن هستند، افرادی در داخل کشور مانع این اتفاق می‌شوند.

وی در ادامه افزود: برخی از شاهدان عینی و موثق که به ایران نیز دعوت شدند و به گواهشان هم سلولی حاج احمد بودند و حتی در صدا و سیما حضور پیدا کردند و تلویزیون نیز صحبت‌هایشان را پخش کرد، چرا ادعایشان توسط مقامات پیگیری نمی‌شود. ترجیح ما بر این است که حاج احمد متوسلیان زنده باشد ولی حرف ما این است شما چرا یک سند از زنده بودن وی نشان نمی‌دهید.

نادر طالب‌زاده در واکنش به بخشی از یادداشت احسان محمدحسنی درباره اینکه برخی به دنبال «زنده نمایی» احمد متوسلیان هستند اظهار داشت: متوجه موانع تفحص حاج احمد نمی‌شویم چون در شرایط امروز واقعاً با توجه به تشخیص محل دفن پیگیری این موضوع کار سختی نیست ولی هر بار در حالی که لبنانی‌ها همکاری می‌کنند ولی با مخالفت مسئولین ایرانی روبرو می‌گردد. شاید مصلحت و دیپلماسی می‌خواهد همچنان در این وهم بمانند که احمد متوسلیان در لبنان زنده است و حتماً خیراتی برای برخی از گروه‌ها و تشکل‌ها دارد.

وی ادامه داد: بارها از پرفسور ایوبی به عنوان شاهد شهادت احمد متوسلیان دعوت به گفتگو کرده‌اند ولی هر بار پس از حضور وی، ساعت‌ها پشت در بسته سفارت خانه منتظرش گذاشته‌اند و امکان ملاقات را نداده‌اند. شبکه المنار نیز مصاحبه‌ای مفصل با وی کرده‌اند که مجوز پخش مصاحبه را نیز در صدا و سیما نداده‌اند. باید تکلیف دیپلمات‌های ما مشخص شود و مردم حق دارند از سرنوشت شهیدشان با خبر شوند.

طالب زاده در بخش دیگری از صحبت‌هایش گفت: دو شاهد ناظر ماجرا هستند که یکی عیسی ایوبی استاد علوم سیاسی در دانشگاه سوربن فرانسه از هم سلولی‌های احمد متوسلیان است که در لبنان اسیر بود و از نزدیک از وضعیت حاج احمد با جزییات کامل با خبر بود و دیگری پیرمردی که هم اکنون نیز زنده است که شاهد محل دقیق دفن احمد متوسلیان و هم‌رزمانش در لبنان بود.

وی بیان کرد: بنده نیز عیسی شریفی را به تهران دعوت کردم و در مراسمی که در باغ موزه دفاع مقدس برگزار شد به عنوان سخنران همراه خود بردم اما نکته جالبی که در آنجا اتفاق افتاد این بود که آقای شریفی نحوه شهادت و تیرباران احمد متوسلیان را روایت می‌کرد و مترجم آن مراسم حرف‌ها را کاملاً برعکس ترجمه می‌کرد و نکات دیگری را می‌گفت.

این مستند ساز در پایان خاطر نشان کرد: حزب الله لبنان برای تحقیق و تفحص در این باره کاری نمی‌کند تا کمیته پیگیری ۴ دیپلمات ربوده شده در ایران مجوز پیگیری دهند و به شدت تابع مسئولین ایرانی در این باره هستند. ما هم امیدواریم هر چه زودتر سرنوشت این ۴ دیپلمات عزیزمان مشخص شود.

به گزارش سردار بی نشان به نقل از باشگاه خبرنگاران جوان، امیر متوسلیان برادر حاج احمد متوسلیان درباره اخبار شنیده شده مبنی بر بازگشت پیکر حاج احمد و همراهان ایشان، اظهار کرد: ماجرای به شهادت رسیدن یا نرسیدن حاج احمد یک قصه ۳۸ ساله است و این صحبت‌ها برای امروز و دیروز نیست.

وی بیان کرد: در روزهای ۱۳ و ۱۴ تیر اخبار جعلی درباره حاج احمد پخش می‌شود و ۱۵ تیر به بعد هم دیگر هیچ خبری نمی‌شنویم و به هیچکس ادعایی ندارد.

متوسلیان با بیان اینکه موضوع تیر باران حاج احمد و همراهانش از دو سال گذشته مطرح شده است، گفت: آقای عیسی ایوبی دو سال پیش بود که اعلام کرد با حاج احمد بوده و تایید کرده است که ایشان و همراهانشان تیرباران شدند.

وی گفت: از مطلب آقای حسنی فقط چهار پاراگراف آن دست به دست شد و اصلاً منظور این فرد تایید شهادت و بازگشت پیکر حاج احمد نبوده است، اما در فضای مجازی اینطور گفته شده حاج احمد به شهادت رسیده و پیکر ایشان باز می‌گردد، این اخبار کذب است و در این سال‌ها همواره دل خانواده ما با این خبرها به لرزه می‌افتد و من از صبح که این خبر در فضای مجازی در حال دست به دست شدن است، نگران حال مادرمان بودم.

برادر حاج احمد متوسلیان ادامه داد: ۳۸ سال از این ماجرا گذشته و فقط در این روزهای ۱۳ و ۱۴ تیر اخبار جدید درخصوص حاج احمد شنیده می‌شود و انتشار اخبار کذب در این چند روز یک محل برای مطرح شدن افراد شده است.

وی درباره گرفتن آزمایش dna از خانواده حاج احمد گفت: بعد از این همه سال آزمایش dna برای حاج احمد دیگر معنی ندارد، هر چند که حدود ۱۵ سال پیش زمانی که پدرم زنده بود و گفته شد که پیکرهای پیدا شده و ممکن است حاج احمد و همراهانش باشند، از روی استخوان دستهایشان نمونه برداری کردن و بعد از آن اعلام شد که پیکرهای پیدا شده متعلق به حاج احمد و همراهانشان نبوده است.

متوسلیان خاطرنشان کرد: هنوز هم مطمئن نیستیم که شهادت حاج احمد قطعی است، اما اگر شهید شدند به آرزوی خود رسیدند.

بسم الله الرحمن الرحیم

سی و هشت سال از واقعه ربوده شدن ۴ دیپلمات کشورمان  آقایان سید محسن موسوی، احمد متوسلیان، کاظم اخوان و تقی رستگار مقدم، توسط مزدوران رژیم صهیونیستی در نقطه ایست و بازرسی برباره در شمال لبنان در سال ۱۹۸۲ می‌گذرد.

همانطور که طی این سالها اعلام شده است، شواهد و قرائن گویای آن است که دیپلماتهای ربوده شده در لبنان، به نیروهای اشغالگر رژیم صهیونیستی تحویل داده شده و متعاقبا به سرزمین‌های اشغالی منتقل شده اند و اکنون در زندانهای این رژیم نامشروع بسر می‌برند. بر همین اساس و با توجه به اشغال لبنان در آن زمان توسط رژیم صهیونیستی که با حمایت کامل آمریکا صورت گرفت، جمهوری اسلامی ایران مسئولیت سیاسی و حقوقی ربایش و این اقدام تروریستی را متوجه رژیم صهیونیستی و حامیان آن می‌داند.

 به رغم گذشت سالهای زیادی از این اقدام جنایتکارانه و تروریستی، متاسفانه جامعه بین المللی و سازمانهای مدعی حقوق بشری در قبال این جنایت هیچ اقدام جدی انجام نداده اند و رژیم صهیونیستی که همچنان با حمایت آمریکا به جنایات و اقدامات ناقض قوانین بین المللی خود ادامه می‌دهد، از پذیرفتن مسئولیت در این مساله، طفره می‌رود.

 جمهوری اسلامی ایران با قدردانی از همکاری و اقدامات دولت لبنان برای تعیین سرنوشت چهار دیپلمات مذکور از جمله ارسال نامه برای دبیرکل وقت سازمان ملل در  سپتامبر ۲۰۰۸، که در آن بر ربوده شدن دیپلماتهای ایرانی تاکید شده است، بار دیگر از مقامات لبنانی و همچنین از دبیرکل سازمان ملل متحد و صلیب سرخ جهانی و دیگر نهادهای بین المللی مجدانه می‌خواهد تا به وظیفه ذاتی، حقوقی و انسانی خود در پیگیری این پرونده عمل نمایند و تمام تلاش خود را برای روشن شدن وضعیت دیپلماتهای ربوده شده به کار برند و در همین چارچوب، مجددا بر پیشنهاد خود مبنی بر تشکیل کمیته حقیقت یاب از سوی صلیب سرخ جهانی تاکید دارد.

وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران با گرامیداشت یاد و خاطره دیپلماتهای ربوده شده و تاکید بر ادامه تلاش های خود برای تعیین تکلیف سرنوشت این عزیزان، مراتب همدردی خود را با خانواده آنها که سختی‌های زیادی را در طول این سالها متحمل شده و همواره چشم به راه بازگشت آنان به میهن اسلامی‌بوده‌اند، اعلام می‌کند و امیدوار است که همه اسرا و زندانیان در بند رژیم صهیونیستی بویژه چهار دیپلمات عزیز کشورمان به زودی آزاد شوند.

به گزارش سردار بی نشان، یادداشت احسان محمدحسنی مسئول سازمان هنری رسانه‌ای اوج را در 38 سالگی ربوده شدن و شهادت چهار دیپلمات از یاد رفته بخوانید:

هو الحق

رؤیا و تصّور بازگشت «حاج احمد متوسلیان» و سه همرزم کهف نشین و فراموش شدۀ او پس از 38 سال دوری و بی خبریِ مطلق، در همین روزها و روزگارِ پرحادثه به میهن عزیزمان، الحق که شیرین و گواراست. مجسم کنیم حاج احمد با سر و رویی که گرد پیری بر آن نشسته، به شهر خودش تهران بازگشته و پس از قریب به چهار دهه، برای ملاقات با مادری که در گمنامی و چشم انتظاری، چراغ عمرش خاموش شده، به خانه کوچک و قدیمی‌اش در کوچه علوی خیابان مولوی تهران سری می‌زند و با مردم و خیابانها و محله‌های این شهر شلوغ مواجه می‌شود ... .

«بازگشتِ احمد» به تنهایی پتانسیلِ تبدیل شدن به جذاب‌ترین و شگفت‌انگیزترین فیلم سینمایی و یا سریال تلویزیونی پرمخاطب را پیرامون فرجام قصه این شیرِ در زنجیر داراست. همان انگیزه ای که سال‌ها قبل ما را بر آن داشت تا رایحه ای از زندگی و زمانه احمد را در قالب فیلم سینمایی «ایستاده در غبار» راهیِ نمایش بر پرده‌های عریضِ سالن های سینما کنیم. امروز هم می‌تواند، شوق تخیّل و تصوّرِ بازگشتِ حیدر رزمندگان و سه جوانمرد سلحشور و همراهِ او،  به این دیارِ غبارِ غم گرفته بعد از شهادتِ حاج قاسم و سربرآوردن بلای کرونا، سوژۀ بکرِ دیگری برای پرداختِ روایت این مواجهۀ حیرت انگیز باشد.

آری؛ قصه ای شکوهمند که قهرمانان واقعیِ آن، به تأسی از امام و مقتدایشان، شریک غمِ مظلومان جهان شدند و برای اثبات این مدعا، در فردای پیروزمند نبرد اِلی بیت المقدس و نماز فتح در مسجد جامع خرمشهر، در ژوئن 1982، زیر بیرق فخر آفرینِ «قوای محّمد رسول‌الله»، عازم کرانه‌های مه گرفتۀ خطۀ خونرگ «لبنانِ» مظلوم شدند. قصه‌ای بی نظیر و تکرار ناشدنی از ورودِ باشکوه لشکر اسلام به دمشق و اقامه عزای شهیدان کربلای حسینی و کربلای خمینی در حرم اُمُّ المصائب، حضرت زینب کبری(س)، از استقبال گرم و مهمان نوازی صمیمانۀ مردم مسلمان سوریه، شیعیان آوارۀ لبنان و مظلومان بی پناه فلسطینی از «جُند محمَّد (ص)»، تا آغاز عملیات فشرده شناسایی در «درّۀ بقاع» و «بلندی های جولان»، از پادگان نیمه متروکۀ «زبدانی»و عملیات لغو شدۀ تیپ در «بُقاع» تا ... و سرانجام از پُست ایست و بازرسی «برباره» در جادۀ ساحلی «طرابلس - بیروت» که داغی التیام ناپذیر برقلب های سلحشوران ایران زمین و مستضعفان جهان گذاشت.

و حالا پس از 38 سال از واقعه تلخ ربوده شدن چهار دیپلمات ایرانی، به جای تجسّم و تصّور و تخیّل، خبر آورده اند که فاتح راستین خونین شهر، حاج احمد متوسلیان و سه همرزم او «سیدمحسن موسوی»، «تقی رستگار مقدم» و «کاظم اخوان» پس از ربوده شدن و سپری کردن ایّام کوتاهی در اسارت نیروهای مزدور شبه نظامی فالانژ وابسته به رژیم صهیونیستی، در ساحل مدیترانه تیرباران شده‌اند و محل دفن ایشان هم مشخص است.

این خبر، یا واقعیت دارد و یا صرفاً یک ادعاست! هر چه که هست سال های سال، اساتید، محققین، مستندسازان، نویسندگان و پژوهشگران توانا و به نامِ وادیِ ادبیات پایداریِ این دیار، بر مبنای اسناد و شواهد و قرائنِ متقن و شهادتِ شاهدان زنده و حاضر در اسارتگاه و محل تیرباران و دفن این چهار ایرانیِ مظلوم، گواهی می دهند که حاج احمد متوسّلیان و همراهان غریبش به طرز وحشیانه‌ای به شهادت رسیده‌اند و پیکر نیمه جانشان نیز در نقطه‌ای مشخص در زیر خرواری از خاک و بُتن قرار گرفته و تا امروز مدفون مانده‌اند.

صحّت و سقم این مُدعا موقعی روشن و عیان می شود که سلحشوران نیروی قدس سپاه با همکاری وزارت امور خارجه و دریادلان حزب الله لبنان، نقطۀ مورد نظر را با دقّت و سرعت، تفحص و کاوش نموده و چنانچه بقایای پیکرهای مطهرشان کشف گردید، با آزمایش DNA، طی بیانیه‌ای حقیقت را با مردم، یاران و خانواده های چشم انتظارشان در میان بگذارند.

اکنون می‌توانیم مجسم کنیم که در همین نزدیکی‌ها و ماه‌های آینده و تا قبل از فرارسیدن چهاردهم تیرماهِ سال 1400، به جای جسم خسته و نحیف حاج احمد، پیکر مطهر او پس از سال‌ها غربت، به دامانِ میهن بازگردد و چشم و چراغ ملّت گردد و پس از استقبال و تشییع طوفانیِ جوانانِ این سرزمین، در کنار مقتدای روح اللهی‌اش و در جوار مزار یاران شهیدش، تا ابد آرام بگیرد.

اگر منافعی در «زنده نمایی» و نیامدن این پیکرهای دور افتاده از وطن برای عده ای خاص نباشد، حتماً آن جریان مصلحت‌اندیش و منفعت‌طلب هم در برابر مطالبۀ عمومیِ مردم و اصحاب رسانه، مقاومت نخواهند کرد و تسلیم اراده و پیگیری منسجم و یکپارچه خواهند شد.

دست به نقد؛ عملکرد مسئولین ذیربط و رسانه های وطنیِ خودمان را در ماجرای 38 سالۀ ربوده شدن 4 فرزند رشید این آب و خاک، مقایسه کنید با عملکرد بوق‌های تبلیغاتی نظام جهانی سلطۀ صهیونیستی دربارۀ «ران آراد» - خلبان مفقود شده نیروی هوایی ارتش اسراییل -، تا ببینید کجای کاریم!

حکّام تل آویو هر سال برای صهیونیستِ مذکور، جشن تولد، جشن سالگرد فارغ التحصیلی، جشن سالروز ورود به ارتش صهیونیستی، جشن اولین پرواز موفقیت‌آمیز! و انواع و اقسام مراسم‌ها می‌گیرند. ده‌ها صفحه از مطبوعات اسرائیلی و غربی در هر یک از این مناسبت‌های ادواری، در رثای آدمکش مفقود شده اسرائیلی سیاه می‌شوند. رسانه‌های گلوبال و شبکه‌های ریز و درشت ماهواره‌ای و شبکه‌های اجتماعیِ فضای مجازی را به صف می‌کنند و همچون ترجیع‌بندی تکراری و مسلسل، افکار عمومیِ مردم پنج قاره را با وِرد «ران آراد، ران آراد» خودشان بمباران می‌کنند و در عوض عملکرد ما و رسانه‌های آزاده و مستقل ما، درباره روشن شدن سرنوشت 4 گروگان یا شهیدِ ایرانی‌مان توسط تروریست‌های آدم ربای حاکم بر تل‌آویو ... تقریباً هیچ!!

شک ندارم به یاری پروردگار و دعای مردم و همت والای اهالی رسانه، - نه بصورت پراکنده و مقطعی- که هماهنگ و ریشه‌ای، برای آغاز یک جهاد رسانه‌ای، تا قبل از شمارش معکوس و از راه رسیدن چهاردهم تیرماه 1400، این پرونده قطور و بلند بالا، به صفحه آخر خود خواهد رسید. پس با توکل به حضرت مقلب القلوب؛ شروع می‌کنیم: «365»    والسلام؛ احسان محمّدحسنی

«هاله‌ای از غبار» اولین کتاب از مجموعه کتاب‌های ۲۷ در ۲۷ است که به روایت زندگی و خاطرات بیست و هفت فرمانده از فرمانده هان لشکر ۲۷ محمد رسول الله می‌پردازد.

متوسلیان در چهاردهم تیر سال ۱۳۶۱ توسط عوامل صهیونیست‌ها در لبنان به اسارت درآمد و تا امروز خبری از او به دست نیامده است. این کتاب راوی محور و در ۲۲ فصل نوشته شده است. زندگی متوسلیان در این اثر از دوران کودکی تا زمان اسارتش در چهاردهم تیر ماه سال ۱۳۶۱ دنبال می‌شود.

در نگارش این اثر تلاش شد تا با راویانی صحبت شود که تاکنون کمتر از حاج احمد متوسلیان سخن گفته اند. مانند منصور کوچک محسنی، صیف الله منتظری و محسن رفیق دوست و برخی از اعضای خانواده وی که خاطرات جدیدی را بیان کردند. برای جذابیت بخشیدن به اثر ۴۷ صفحه مصور گنجانده شده که شامل ۸۰ عکس با شرح تصاویر است. مخاطب با دیدن تصاویر و خواندن این شرح به ماجرا‌های کتاب پی خواهد برد.

«هاله‌ای از غبار» اولین کتاب از مجموعه کتاب‌های ۲۷ در ۲۷ است که به روایت زندگی و خاطرات بیست و هفت فرمانده از فرمانده هان لشکر ۲۷ محمد رسول الله می‌پردازد.

این اثر را می‌توان اولین کتابی دانست که به صورت کامل و مجزا به بازگویی زندگی حاج احمد متوسلیان پرداخته است، ولی باز هم نمی‌توان گفت که در این راستا حق مطلب ادا شده، چراکه ابعاد شخصیتی این سردار سپاه به خوبی واکاوی و بیان نشده و بهتر بود در کنار وقایعی که از زندگی متوسلیان و حضورش در جبهه جنگ بیان شده، خاطرات پیش از انقلاب و دوران دانشجویی او بیشتر مورد کنکاش و واکاوی قرار می‌گرفت.

«در هاله‌ای از غبار» مستند تحقیقی و سرگذشت پژوهی است و اسناد، روایات و گفته‌های اطرافیان و نزدیکان متوسلیان را شامل می‌شود، به گونه‌ای که هرکس درباره ایشان خاطره یا حرفی داشته در این کتاب از آن استفاده شده است.

به گزارش سردار بی نشان به نقل از آنا، حاج احمد متوسلیان با پیروزی انقلاب اسلامی ایران، مسئول تشکیل کمیته انقلاب اسلامی شد و پس از شکل‌گیری سپاه پاسداران به خدمت سپاه درآمد. وی فرمانده لشکر ۲۷ محمد رسول‌الله در جنگ هشت ساله ایران و عراق بود و یکی از ۴ دلاور مرد ربوده شده ایران در لبنان در سال ۱۳۶۱ است. در پی مأموریتی به همراه هیئت رسمی از مسئولان سیاسی-نظامی ایران راهی سوریه شد تا راه‌های مساعدت به مردم لبنان علیه حمله و اشغالگری رژیم صهیونیستی اسرائیل را بررسی کند. در ۱۴ تیر ۱۳۶۱ اتومبیل سفارت که حامل مسئولان سیاسی-نظامی ایران بود؛ در پی یک درگیری توسط نیرو‌های اسرائیلی ربوده شدند.

علی اکبری مزدآبادی مدیر انتشارات یا زهرا درباره کتاب جدید منتشر شده در این انتشارات با عنوان «راز احمد» گفت: این کتاب روایت حاج احمد متوسلیان از مقطع آزادسازی خرمشهر سوم خرداد سال ۱۳۶۱ تا ۱۴ تیر ۱۳۶۱ و به دنبال آن ناپدید شدن او و سه همراهش است. حمید داودآبادی در این کتاب روایت‌های ناگفته و سربسته را از قول افراد مرتبط با این اتفاق در قالب یک روایت داستانی در ۴۵۶ صفحه تدوین کرده است.

وی درباره تفاوت روایت این کتاب با روایت‌های دیگری که از ماجرای حاج احمد متوسلیان و همراهانش تا به امروز منتشر شده است، عنوان کرد: آقای داودآبادی یک کتاب دیگری با عنوان «کمین جولای» در دهه ۸۰ منتشر شد که در آن تمامی اسناد و خبرهایی که در روزنامه‌ها بود را به صورت تجمیع درآورده است. اخیرا هم یک کتاب با عنوان «» منتشر کرده که اختصاص دارد به مطالبی خودشان در رسانه‌ها منتشر کرده است.

اکبری مزدآبادی اظهار کرد: در کتاب «راز احمد» با افراد مختلفی صحبت کرده و علاوه بر روایت‌هایی که قبلاً داشته و اطلاعات جدید و گفتگوهایی با افراد مهم و جدیدی در رابطه با ماجرای حاج احمد متوسلیان  انجام داده و در کتاب به صورت روایی آورده است.

مدیر انتشارات یا زهرا گفت: یک بخش چند صفحه‌ای در کتاب با عنوان «ختم کلام» دارد؛ حسن ختام کار در آنجا آورده است که یکی از جذابیت‌ها و نکات مهمی که در این کتاب آورده شده است دیدار غیررسمی نویسنده با سردار شهید حاج قاسم سلیمانی بود که سردار سلیمانی به‌صورت قاطع شهادت این عزیزان را تأیید می‌کنند.

وی در پایان خاطرنشان کرد: ضمیمه این کتاب یک حلقه دی‌وی‌دی مشتمل بر عکس، فیلم و فایل ‌پی‌دی‌اف اخبار آن مقطع زمانی است.

به گزارش سردار بی نشان به نقل از دفاع‌پرس، کتاب «راز احمد» روایتی متفاوت از سفر بی‌بازگشت سردار جاویدالاثر حاج احمد متوسلیان از خرمشهر تا بیروت به قلم «حمید داودآبادی»، برای اولین‌بار منتشر می‌شود.

محورهای اصلی این کتاب عبارتند از:

*چه کسی حاج احمد را لو داد؟
* چه کسی از نیروهای حاج احمد جاسوسی می‌کرد؟

* چرا حاج احمد می‌خواست به بیروت برود؟
* چرا حاج احمد به تهران بازنگشت؟

* حاج احمد و یارانش، شب قبل در خانه چه کسی بودند؟
* چرا حاج احمد برای دومین‌بار به بیروت می‌رفت؟

* در پست بازرسی برباره چه گذشت؟
* در ماشین عقبی، چه کسانی بودند؟

* چه کسانی شاهد ماجرای پست بازرسی برباره بودند؟
* آن‌ها چه دیدند؟!

* ناگفته‌ای منتشر نشده از سپهبد شهید قاسم سلیمانی درباره سرنوشت حاج احمد متوسلیان.

15فروردین سالروز تولد حاج احمد متوسلیان

به امید روزی که بیایی

با خبر شدیم، یکی از دیپلمات های برجسته و مجاهد کشورمان که فعالیت های زیادی در حوزه جبهه مقاومت داشت امروز بر اثر ویروس منحوس کرونا دارفانی را وداع گفت.

وبلاگ سردار بی نشان، درگذشت این مجاهد عرصه دیپلماسی مقاومت که در راه پیگیری سرنوشت حاج احمد متوسلیان هم تلاش زیادی را انجام داد به تمامی علاقه مندان این شخصیت بزرگوار و ارزشی و خانواده‌ معزز آن مرحوم تسلیت عرض نموده، از خداوند رحمان، تعالی درجات و رحمت و غفران الهی را  برای وی  و صبر و اجر برای بازماندگان مسئلت  می نماییم.

چندوقتی بود که شدیدا دنبال این بودم تا چند نفر که مطمئن بودم و هستم کامل ترین اطلاعات را از حاج احمد متوسلیان فقط آنها دارند، حضوری ببینم و در این رابطه سوال کنم تا اطمینانم از اطلاعاتی که تا امروز داشتم، کامل شود.

حاج قاسم سلیمانی یکی از آنها بود که اطلاعات و نظرش خیلی برایم اهمیت داشت و به نوعی ختم کلام بود.

دوست عزیزم "احسان محمدحسنی" - رئیس سازمان هنری رسانه ای اوج - با حاج قاسم ارتباط کاری زیادی داشت. یکی دو بار به او گفتم ترتیبی دهد با حاج قاسم جلسه ای کوتاه داشته باشم.
یک بار قرار شد هنگامی که حاج قاسم به شهرک سینمایی دفاع مقدس برای بازدید از صحنه های فیلمبرداری "به وقت شام" می رود، برویم آن جا که به دلایلی جور نشد.

گذشت تا اینکه بنده و خانواده ام برای جشن عروسی دختر آقا احسان که جمعه شب۲۴ اسفند۱۳۹۷در تالار طلائیه بود، دعوت شدیم.

ساعت حدود۸شب،دورمیز کنار دوستان نشسته بودیم که ناگهان چشمانم از تعجب گرد شد.

حاج قاسم سلیمانی، یکّه و تنها، با لباس شخصی و خیلی معمولی، وارد سالن شد.
از همان اول به ذهنم رسید بروم سراغش، ولی مانده بودم چطور؟ نمی دانم چرا کم آوردم؟! احسان حسنی لطف کرد، دستم را گرفت و برد سر میزی که افرادی خاص نشسته بودند.
مرا برد جلوی حاج قاسم. حاجی محترمانه و با ادب همیشگی، سریع از جا برخاست. تا احسان گفت:
-ایشون آقای داودآبادی هستند که ...
حاج قاسم لبخند زیبایی زد و گفت:
-بله، ایشون رو که می شناسم ...
قند در دلم آب شد. چه کیفی کردم از این حرف سردار.

همینطور که روی صندلی سمت راستش می نشسستم، باخنده گفتم:
-خب خدا رو شکر که بنده رو می شناسید، پس نیازی به معرفی نیست.
و با خنده جوابم را داد.

دور میز گرد، از سمت چپِ حاج قاسم، ابراهیم حاتمی کیا کارگردان،گلعلی بابایی نویسنده، مرتضی سرهنگی رئیس دفتر ادبیات و هنر مقاومت و محسن مومنی رئیس حوزه هنری، که پهلوی من قرار داشت، نشسته بودند.

حاجی داشت با آقای سرهنگی درباره نوشتن کتاب زندگی سردار شهید مهدی زین الدین فرمانده لشکر ۱۷ علی بن ابی طالب (ع) صحبت می کرد که ظاهر برای این کار دو تن از نویسندگان معروف حوزه هنری را برده بودند پیش حاج قاسم.

آقای سرهنگی که فهمید با حاجی کار دارم، لطف کرد، زود حرفش را تمام کرد و به صحبت با محسن مومنی مشغول شد.

سعی کردم از فرصت پیش آمده که معلوم نبود مجددا نصیبم شود و نشد! در کمترین زمان، بیشترین و بهترین بهرۀ ممکن را ببرم!

آرام دهانم را بردم دم گوشی حاجی و گفتم:
- حاج آقا، من تقریبا ۲۵ ساله که در ایران و لبنان پی گیر قضیه حاج احمد متوسلیان هستم ... نگاهش به روبه رو بود. همان طور حرف می زد. جرات نکردم به چشمانش نگاه کنم. با همان لبخند روی لبش، رو کرد به من و گفت:
- خب، ببینم تو که ۲۵ سال روی این پرونده کار کردی، به چه نتیجه ای رسیدی؟!

آرام گفتم: "به این رسیدم که همون روز اول همشون شهید شده اند."
با لحنی ملایم گفت: "درسته. دقیقا. تا همون شب اول همشون شهید شدند." با تعجب گفتم: "پس این حرفها که بعضیا می زنند که زنده اند و در زندان های اسرائیل هستند چیه؟"
لبخند تلخی زد و گفت: "این حرف ها رو ول کن." و ادامه داد: خب دیگه به چی رسیدی؟
جرات نمی کردم بگویم. نه این که از حاج قاسم بترسم، نه اصلا. بلکه از ادعای خود هراس داشتم. دهانم را به گوشش نزدیک کردم تا آن که بغلش نشسته بود، نشنود. ...
و صحبت ادامه داشت و من، ساکت، ولی مات و مبهوت، مانده بودم!

حمید داودآبادی
۲ بهمن ۱۳۹۸

حاج قاسم عزیز، سلام ما را به اربابمان امام حسین علیه السلام برسان

«حاج احمد متوسلیان» براساس اعتقاد راسخ خود جهاد می‌کرد و هیچ مانعی مقابل خود نمی‌دید. موانع را با تلاش صادقانه برمی‌داشت. او مدیری جهادی و فرماندهی کارآمد بود که پایه رفتاری‌اش را برمبنای ارزش‌های انقلابی بنا نهاد. کتاب گویای «نیمه پنهان ماه» گوشه‌ای از تلاش های این مبارز راه حق را بیان می‌کند. شنیدنش را به شما پیشنهاد می کنیم.

جهت دانلود به لینک زیر مراجعه فرمایید:

کتاب صوتی حاج احمد متوسلیان#

به گزارش سردار بی نشان، سردیس حاج احمد متوسلیان توسط گروه فرهنگی هنری یادمان طراحی و ساخته شد.

به گزارش سردار بی نشان به نقل از ایرنا،"محمدحسین صفار هرندی" یکشنبه شب در آیین گرامیداشت یاد و خاطره سردار جاویدالاثر حاج احمد متوسلیان و ۴۰۰ شهید شهرستان تفت یزد افزود: باید قدردان شهدا باشیم؛ این اقتدار جمهوری اسلامی ایران مدیون کار بزرگی است که حاج احمد متوسلیان و همرزمانش انجام دادند و همچنان تداوم دارد.

وی با بیان اینکه حاج احمد متوسلیان یک سر و گردن از حماسه آفرینان دفاع مقدس بالاتر است، وی را پایه‌گذار مقاومت عنوان کرد و افزود: کاری که او در لبنان انجام داد پایه گذار مقاومتی بود که بعدها مشعل آن روشن نگه داشته شد.

وی با بیان اینکه تحمیل جنگ، توهم صدام بود، گفت: صدام در این توهم بود که ایران تازه از انقلاب بیرون آمده نیروسازی نکرده و تجهیزات لازم را ندارد پس می توان سریع ایران را گرفت.

مشاور فرمانده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی تصریح کرد: آنچه به این توهم دامن می زد نابسامانی های داخلی کشور بود که به بیرون منتقل شد.

صفار هرندی ادامه داد: در ۲۰۰ سال گذشته هرگاه وارد جنگی می شدیم یک تکه از کشورمان جدا می شد ولی در دوره انقلاب اسلامی یک وجب از خاک ما جدا نشد.

به گزارش سردار بی نشان به نقل از خبرگزاری تسنیم، سید رائد موسوی، تنها فرزند جاویدالاثر سید محسن موسوی، با اشاره به سخنانی که اخیراً بر مبنای کتاب سی و هفت نوشته داوددآبادی درباره بستن پرونده چهار دیپلمات ربوده شده منتشر شده است، گفت:  من با آقای داوود آبادی در این زمینه زیاد صحبت کرده‌ام. او در برخی از مطالب کتاب از نظرات بنده هم استفاده کرده‌‌ است. تحلیل‌ها و نظرات کارشناسی در زمینه پرونده دیپلمات‌های ربوده شده دارد که آن‌ها را در کتابش هم مطرح کرده و بر اساس این تحلیل‌ها به نتیجه شهادت آنان رسیده است. اما آنچه مسلم است این است که درباره جان آدم‌ها نمی‌توانیم با تحلیل صحبت کنیم. تا دلیل محکمه پسندی از نظر شرعی و قانونی شهادت آنها را تأیید کند، در میان نباشد، نمی‌شود حکم قطعی داد و یا تحلیلی را مبنا قرار داد. سند و دلیلی برای بستن پرونده چهار دیپلمات ربوده شده و یا اعلام شهادت آنان در دست نیست.

او که مدت‌هاست به‌عنوان دبیرکل انجمن حمایت از دیپلمات‌های ربوده‌شده ایرانی در جریان جزئیات پرونده حقوقی و پیگیری‌های سیاسی و بین‌المللی این چهار دیپلمات بوده است، در رابطه با برخی از مسئولان که در دو سال گذشته اظهارنظرهای مبنی بر زنده بودن دیپلمات‌ها در فضای رسانه‌ای مطرح کردند، گفت: من هم با مسئولان مختلفی که در رسانه‌ها عنوان زنده بودن را مطرح کرده‌ و در صحبت‌های خصوصی از شهادت سخن گفته‌اند، صحبت و بحث کرده‌ام اما واقعیت آن است که این دسته از مسئولان چون دلایل کافی و محکمه‌پسند بر شهید بودن دیپلمات‌ها ندارند، برداشت‌های خود مبنی بر شهادت را علنی نمی‌کنند. حالا عده‌ای می‌گویند این مسئولان برای استفاده سیاسی از موضوع دیپلمات‌ها علیه رژیم صهیونیستی شهادت آنان را اعلام نمی‌کنند. ولی در واقع این‌گونه هم نیست. زیرا به غیر از اینکه سالی یک بار در سالروز ربایش این دیپلمات‌ها یک بیانیه صادر شود هیچ بحث یا استفاده سیاسی بر علیه اسرائیل در این زمینه صورت نمی‌گیرد. این پرونده تاکنون هیچ سود سیاسی برای کسی نداشته است.

فرزند جاویدالاثر سید محسن موسوی در ادامه تصریح کرد: تا زمانی که هیچ دلیل و سندی بر شهادت چهار دیپلمات ربوده شده در دست نیست، حتی اگر مسئولین کشور هم به ما خانواده‌ها شهادت را اعلام کنند، ما قبول نمی‌کنیم. تنها زمانی می‌توان سخنان آن‌ها را مبنا قرار داد که با دلیل و سند باشد. آن‌هایی که عنوان می‌کنند "دلیلی بر زنده بودن دیپلمات‌ها نیست، پس تئوری شهادتشان قوی تر است" باید بدانند که دلایل تحلیلی بر زنده بودن دیپلمات‌ها بسیار مفصل‌تر از همین دلایل تحلیلی بر شهادت دیپلمات‌هاست.

سید رائد موسوی دلایل رژیم صهیونیستی برای ربودن چهار ایرانی را فراتر از آن چیزی می‌داند که برخی به عنوان دلیل شهادت عنوان می‌کنند. او در این‌باره گفت: زمانی عده‌ای این موضوع را مطرح می‌کردند که برای رژیم صهیونیستی زنده نگه داشتن چهار اسیر ایرانی به مدت 40 سال هزینه زیادی دارد و این  کار را نمی‌کند. رژیم صهیونیستی برای اهداف خود بیش از این‌ها هزینه می‌کند؛ یا برخی عنوان می‌کردند که چهار دیپلمات ایرانی در همان روزی که ربوده شده‌اند، به شهادت رسیده‌اند که آقای داوود آبادی هم همین تحلیل را عنوان می‌کند. اما این موضوعات با استفاده از همان تحلیل‌ها مردود است زیرا اگر اسرائیل می‌خواست این‌ افراد را از بین ببرد، می‌توانست آن‌ها را ترور کند یا بر اثر بمب‌گذاری از بین ببرد، دیگر نیازی نبود که هزینه ربودن آن‌ها را متحمل شود، آن هم ربودن ماشین دیپلماتیکی که اسکورت داشته است؛ پس حتماً دنبال بهره‌برداری دیگری بوده است.

او با اشاره به جملات برخی از بزرگان مبنی بر نبود دلایل کافی مبنی بر شهادت دیپلمات‌ها به یکی از این مصادیق اشاره کرده و گفت: حدود هفت سال پیش در دیداری که با سید حسن نصرالله داشتم، صحبت‌های مفصلی در این‌باره کردیم اما جمله دقیق ایشان هم نهایتاً این بود که: "ما دلایل حسی(ملموس) برای شهادت آنان نداریم." مادرم هم در ماه مبارک رمضان دیداری با حضرت آقا داشتند که در این دیدار گلایه کرده بودند از اینکه موضوع پیگیری نمی‌شود و ایشان گفته بودند که مسئله حتماً باید پیگیری شود.

به گزارش سردار بی نشان به نقل از ایسنا، برادر حاج احمد متوسلیان در پایان مراسم گرامیداشت سی‌ و هفتمین سالروز اسارت حاج احمد متوسلیان و دپیلمات‌های ربوده شده کشورمان در بیروت به دست عوامل رژیم صهیونیستی، با اشاره به شواهد و زنده بودن حاج احمد گفت: امیدوارم مسئولین به چشم انتظاری مردم کشورمان پایان دهند و درخواست خانواده و همه مردم از مسئولین، پیگیری موضوع ربایش حاج احمد و همراهان وی است.

منبع: تهران پرس

زنداني هميشه آزاد

قاسم ميرزايي نكو

قصه نيست واقعيت است؛ دانشجوي دانشگاه علم و صنعت كه خط انقلابي‌اش از زندان ساواك آغاز شد؛ «آزادمرد زنداني»! امروز سالگرد ربوده شدن حاج‌احمد متوسليان و ديگر ديپلمات‌هاي كشورمان است؛ برادر غريبي كه سال‌ها در رسانه‌ها گم بود و بعد از پيدا شدنش هم همچنان در غربت مانده است؛ من نيز در ٢ عمليات «فتح‌المبين» و «بيت‌المقدس» متوسليان را ديدم غريبانه شناختم؛ احمد قصه ما به هيچ عنوان اهل سياست و سياسي‌كاري و سياسي بازي نبود! عشقش همان‌طور كه هميشه گفتم، سپاه بود و امام و ايران. شخصا از همان زمان تا به حال خود را مديون حاج‌احمد مي‌دانم و اگر در حوزه اخلاق نكاتي فرا گرفته‌ام، از حاج‌‌احمد آموخته‌ام. حاج‌احمدآقا، فرمانده‌اي قابل و توانمند و سربازي شجاع و نترس! و چه‌گوآرايي كه شخصا براي شناسايي قبل از عمليات مي‌رفت و ريز منطقه را بررسي مي‌كرد. اما چيزي كه اين روزها بيشتر مورد توجه است جريان ربوده شدن اوست و اينكه احمد براي هميشه در تاريخ گم شد! مرداني چون همت، عباس كريمي، حسن باقري، وزوايي... و رفيق جانم «پيچك» همه از تيپي بودند به نام حضرت رسول‌(ص) كه حماسه آفريدند و آفرين بر اين راست‌قامتان تاريخ ايران‌زمين؛ اما يك سوال مهم هميشه شايد با من و تمام هم‌نسلان من است كه نسل امروز نيز اينچنين بلندمرداني استوار خواهد داشت؟ سخت است براي ما نسل انقلاب كه به چهل سالگي رسيده‌ايم، خم شدن اين درخت و سوختن ميوه جانش كه همان فرزندان نسل تازه خواهد بود؛ اينكه به دهه شصت بگويند سوخته و دهه هفتاد و هشتاد را گودزيلا خطاب كنند برازنده نيست، درد است؛ حاج احمدها عشق را با نام و نشان جا نمي‌زدند! كربلا نرفتند اما كربلايي بودند! يادم نمي‌رود روزهاي دوكوهه كه مي‌گفت ما در غرب بوديم و از ارتفاع نگاه مي‌كرديم و ...

امروز جنوب و خط مستقيم و جنگ و كوه و دشت؛ احمد متوسليان خيلي بزرگ بود؛ بزرگ‌تر از يك نسل! احمد يك اصل بود! احمد خود آرمان بود؛ احمد تجلي انقلاب بود!

«زنداني هميشه آزاد، آزادمرد زنداني...»

با صبا در چمن لاله سحر مي‌گفتم

كه شهيدان كي‌اند اين همه خونين‌كفنان

به گزارش سردار بی نشان به نقل از خبرگزاری دانشجو، سردار علی فدوی جانشین فرمانده کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در مراسم گرامیداشت سی وهفتمین سالروز اسارت حاج احمد متوسلیان و دپیلمات‌های ربوده شده کشورمان در بیروت به دست عوامل رژیم صهیونیستی در سخنانی گفت که امروز یاد کسانی را گرامی میداریم که خالصانه برای خدا قدم برداشتند و خداوند به همین دلیل به آن‌ها عظمتی داده است تا دیگران از آن‌ها بهره مند می‌شوند.

او در این مراسم که امشب چهاردهم تیرماه در مسجد جام نارمک برگزار شد، ادامه داد: آن‌ها کسانی بودند که وقتی که پای دشمن به میان می‌آمد حداکثر قدرت و شدت را داشتند و در مقابل دوستان مهربان بودند. این روند چنان جوششی به میان آورد که محدود به رزمندگان یک لشکر و کشور نیست و مربوط رزمندگان و دلدادگان اسلام ناب محمدی است.

جانشین فرمانده کل سپاه بیان کرد: آن روزی که حاج احمد متوسلیان به آن خطه بزرگ پای گذاشت عظمتی بعد از آن حضور پای نهاده شد که کسی فکر نمی‌کرد چنین قدرتی شکل بگیرد و امیدوار به برگشت حاج احمد متوسلیان هستیم.